14-15-16 december 2006
Australië 2006/7
Verder
Terug
Home
Home

 

 

 

 

 

 

Bovendien zien we onze kleinkinderen nog even. En kunnen we Sabine van school halen. Het wordt nog een aangename middag.

We eten nog soep bij Herman en om 5 uur komt de oppas zodat Herman een uurtje weg kan vice versa Schiphol. Om 6 uur checken we in na de nieuwe vloeistof richtlijnen te hebben doorlopen. Hoe meer papieren, hoe slechter het allemaal gaat.

Automatisch inchecken lukt al niet omdat mijn paspoort geweigerd wordt. Dan maar handmatig inchecken bij de balie – wachten natuurlijk -. Ook hier blijkt mijn paspoort geen toegang te krijgen tot het systeem, maar eindelijk na 6 maal proberen lukt het toch. We krijgen onze instapkaarten en de reeds telefonisch gereserveerde plaatsen. Anita krijgt het ook voor elkaar om plaatsen te reserveren voor de vlucht van KUL naar SYD.

 

Al sinds enige weken is Anita aan de gang met het indelen van de koffers. Dat doet zij altijd met beleid zodat aan het eind 3 volle koffers van klein formaat ingepakt zijn die tezamen ongeveer 35 kg wegen, dus ruim onder de toegestane hoeveelheid van 40 kg.

De koffer voor de laptop en de fotoapparatuur blijft binnen de maten van de Europese wetgeving, maar het maximale gewicht van 12 kg wordt met 2 kg overschreden. Maar aangezien dat een regel is die per persoon geldt, is dit uiteraard ook geen probleem, zij het dat 14 kg erg zwaar is om enige tijd mee te lopen. Daar zijn trolleys weer goed voor.

We vertrekken vanuit Waalwijk om 12 uur om naar Heemstede te rijden, want Herman zal ons naar Schiphol brengen en de auto blijft daar dan achter zodat Herman die gedurende die tijd kan gebruiken.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met al dat gedoe voor een ieder die mee moet duurt het lang voordat we uiteindelijk vertrekken. Daarbij komt nog, dat de geplande gate F2 ook weer gewijzigd werd naar E7. Dus hollen maar weer. We vertrekken ook niet om 20:45 uur maar om 21:20 uur.

Aan boord van de City of Seoul is verder alles rustig. We zitten op goede plaatsen, een tweezitter met naast ons wat ruimte om mijn koffer te plaatsen en ik kan er ook goed mijn benen kwijt.

De vlucht gaar over Duitsland, Hongarije, Kazachstan, India naar Maleysie en duurt 11:15 uur.

We hebben wind mee en/of de piloot vliegt sneller, want we komen precies op tijd aan in Kuala Lumpur.

Als we gedebarkeerd zijn zoeken we eerst wat op om ons een beetje te verfrissen en gaan dan naar de transferbalie, waar we lang moeten wachten voordat we aan de beurt zijn. Overbodig trouwens want we hebben al boarding passes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het airport transfer hotel bij gate C5 en de metro is vol, dus pech, opblijven dus.

We hebben goed geslapen in het vliegtuig zonder een extra versterking. Ook al omdat we een nachtvlucht hadden en dus direct konden gaan pitten. De antibiotica vanwege de kies van Anita heeft daar ook toe bijgedragen. Ook de volgende vlucht zullen we waarschijnlijk goed overleven omdat we om 4 uur vertrekken Nederlandse tijd en om 11 uur plaatselijke tijd in Sydney zullen arriveren. Het vliegveld of de aankomst en vertrekhallen zijn mooi, maar veel kleiner dan Schiphol. Zo nu en dan gaat er een vliegtuig.

We kijken nog even waar we moeten instappen. Gate C22 en vertrek 22:40 uur. We gaan wat drinken en frissen ons maar wat provisorisch op in een van de vele toiletten.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We amuseren ons in de vertrekhal, winkeltjes genoeg. Nergens informatie te vinden over Malaysia en/of Kuala Lumpur. Koffie nemen we bij een Burger King en we eten een broodje bij een Franse nering. Dat lijkt nergens naar, maar het kost ook niks. Een € is 4,5 MH waard, de Maleisische munteenheid, hoe die ook moge heten, maar voor 2MH heb je een goed kop koffie.

Anita hoort op een gegeven moment dat er iets is veranderd van een vlucht en ik reageer dan onmiddellijk door naar een monitor te gaan en te kijken wat er eventueel veranderd is aan onze vlucht met de City of Penang.

En jawel hoor. De vlucht vertrekt een half uur later, 23:10 uur en ook de gate is veranderd van C22 naar G6. Dat ligt in een andere terminal en dus moeten we toch door de stromende regen met de metro naar de andere kant. Jammer, maar begrijpelijk is, dat je de trolley niet mag meenemen in de metro, maar dan verwacht je wel, dat in de andere terminal trolleys zijn; maar nee hoor, sjouwen moet je.

Nou wachten we hier wel op de dingen die gaan komen. We hebben nog wat ansichtkaarten gekocht in de boekwinkel en Anita is die nu ook aan het schrijven. Omdat we hier nog zo’n 2 uur moeten wachten begin ik maar alvast met het verslag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteindelijk vertrekt het toestel toch om half twaalf en omdat we veel wind (180 km/u) in de rug hebben komen we toch op tijd in Sydney aan. Er zijn veel Nederlanders aan boord en op deze Maleisische vlucht bevindt zich ook een Nederlandse stewardess.

Op Schiphol hebben wij plaatsen gereserveerd voor deze vlucht en de stewart vertelde al dat hij plaatsen geregeld had, waarvan hij verwachtte dat het problemen zou opleveren in het toestel. Nou dat doet het dus ook want er zijn dus verschillende passagiers met dezelfde stoelnummers. Wij zitten ver uit elkaar en ik haal er een stewardess bij, die met veel gedoe regelt dat toch iedereen bij elkaar komt te zitten. Wij zitten wederom op een twositter met veel ruimte naast mij om de koffer neer te zetten en dat is wel aangenaam.

De vlucht duurt 8 uur en volgens mij de kortste manier om naar Sydney te vliegen. Iedereen vindt dat Malaysian Airways zo’n goede maatschappij is om mee te vliegen. Ons oordeel is maar middelmatig, zeker niet beter dan de KLM die deze keer beter uit de verf komt. Ja de mooie stewardesses in leuke outfit.

In Sydney gearriveerd komen we in een controle carrousel terecht. Autralia is heel streng wat betreft etenswaren, drank en al dat soort dingen om te voorkomen dat allerlei ziekten uit andere werelddelen Australia bereiken. Zelfs wordt in het vliegtuig tijdens de landing met spuitbussen gewerkt om iedereen zoveel mogelijk te ontsmetten. Het duurt wel even voordat we alle controles hebben doorlopen en onze koffers opgepikt, maar tegen elven vinden we Herbert en Jack in de ontvangsthal.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het is bewolkt en het is slechts 19 graden. Op de parkeerplaats vinden we de auto en

Jack rijdt linea recta naar Buttaba waar we om half twee aankomen. We hebben ons al gauw geďnstalleerd, bekend terrein en Jack zorgt voor een lunch. Voor de rest van de middag hebben we alleen maar gekletst en wetenswaardigheden uitgewisseld. We hebben elkaar ook 3 jaar niet meer gezien. Jack is de kok vandaag en hij maakt kip met kerrie en rijst; hij kan dat voortreffelijk. Een wijntje bij het eten kan ook geen kwaad maar om acht uur plaatselijke tijd krijgen wij het toch moeilijk en zijn dan ook maar naar bed gegaan met de bedoeling tot 8 uur de volgende ochtend te gaan slapen, hetgeen uiteindelijk ook wel gelukt is. We hebben ook nog even Herman en Judith gebeld om te zeggen dat we veilig waren gearriveerd.

Eind 16 december 2006.

 

 

 

 

 

 

Verder