Verder
Terug
Home

 

 

 

 

 

 

Canada 2007
11 juli 2007
Woensdagmorgen vroeg start onze vakantie naar Canada. Als we alles ingepakt hebben gaan we op weg naar Heemstede, waar we nog even afscheid kunnen nemen van de kleintjes en Judith en dan brengt Herman ons naar Schiphol. We zijn ruim op tijd en vanwege de e-ticket en het inchecken via internet behoeven we alleen maar onze bagage af te geven en kunnen we door de douane en security check.

 

 

 

 

Ik had al niets gezegd tegen Anita over het overgewicht van 5 kg om stress te voorkomen, maar dat was ook geen probleem.

Vlucht KL0691 vertrok een half uurtje later, zodat we ook later in Toronto aankwamen. De vlucht was OK. 

Je hebt de kans niet om te slapen want je krijgt voortdurend eten en drinken aangeboden en dat was deze keer best goed en dat voor de KLM. Ook in vliegtuigen is het tegenwoordig zo, dat al het eten afgestemd is op de wensen van de moslims. Dus je krijgt kip, vis, rijst en dat soort eten maar geen varkenshaasje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we in Toronto onze bagage ophalen gaat tijdens het ronddraaien van de band de installatie stuk en hebben we een uur moeten wachten voordat de band weer draaide en we onze bagage eindelijk op de trolley hadden. Voorts moesten we via een speciale telefoon in de ontvangsthal het hotel bellen die dan voor een shuttle zorgde waarmee we werden opgehaald. Dat had Astrid goed geregeld. We moesten wel een eind lopen voor we bij de speciale halte waren en dan kwamen er nog 20 andere hotelshuttles langs voordat de onze kwam.

 

 

 

 

 

Na ingecheckt te zijn gaan we naar de kamer in het Park Plaza Airport Hotel, waar de pluche vanaf is. De kamers zijn klein met een overdaad aan franje, een kleine badkamer, waar men 30 jaar geleden heel erg blij mee zou zijn, maar wij zijn bv in Duitsland beter gewend. Alles is er toch en we kunnen op de kamer even een koffie maken.

Om acht uur local time gaan we wat eten in het restaurant nadat we Lies gebeld en gemaild hadden dat we in Canada waren. Ze belde later terug, omdat wij telefonisch geen contact konden maken, maar dat zal wel aan mij gelegen hebben.

Voor ons is het al ver over midnight en we gaan trachten te slapen want we worden morgen om 8 uur opgehaald voor onze trip naar de Niagara watervallen.

We worden om 4 uur plaatselijke tijd opgeschrikt door hevig gepiep. Blijkt de stroomvoorziening te stagneren en hebben we tot 6 uur in het donker gezeten.

 

 

 

 

 

 

 

12 juli 2007.

We hadden via Astrid een tour geboekt naar de Niagara watervallen. We zouden om vijf over 8 opgehaald worden en dat was dus prima geregeld. Een busje voor 13 personen kwam voorrijden en we waren blijkbaar degenen die het verste weg zaten, dus het eerste werden opgehaald.

 

 

 

 

 

Je begrijpt het al, alle mensen moesten opgehaald worden van de diverse hotels die in Toronto lagen en wij zaten vlak bij het vliegveld dus ruim anderhalf uur sightseeing naar en door Toronto.

Als alle gasten opgehaald zijn is het nog tot 12 uur rijden naar de watervallen en die tussentijd werd ook nog opgevuld met een bezoek aan het helikopter vliegveld. Daar konden we boeken voor een vlucht over de watervallen. Niemand van onze groep wenste er gebruik van te maken, ook omdat het teveel waaide of woei. Maar goed verder ging de reis naar een wijnproeverij, iets waar wij ook niet op zitten te wachten.

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar goed, dat was part of the deal. Men maakt hier voornamelijk ijswijn. Er zijn veel Nederlandse wijn- en fruitboeren die hier een goede nering gevonden hebben. Je ziet het direct aan de namen van de fruit- en wijnboeren. Ik was verbaasd, dat zo hoog in het noorden zoveel wijn en fruit verbouwd wordt. En het ziet er allemaal nog schitterend uit ook.

 

 

 

Enfin eindelijk komen we om half een bij de watervallen aan en we worden direct geloodst naar de "Maid of the mist", voor een boottocht vlak langs de watervallen, die ter plekke zo tekeer gaan, dat je drijfnat wordt van het gespetter. We krijgen daarom dan ook allemaal een plastic regenjas aan en gaan vervolgens de boot op en varen een stukje heen en

 

 

 

weer. Een bijzondere ervaring die zeer aan te bevelen is. Als we dit spektakel achter de rug hebben krijgen we tot 3 uur de tijd om wat rond te lopen en een lunch te gebruiken. We hadden best trek in een kopje koffie, maar moesten genoegen nemen met een cola en een Amerikaanse MacDonaldachtige maaltijd.

 

 

 

 

Het lijkt hier Las Vegas wel. Vreselijk veel mensen lopen hier rond en het is op zijn Amerikaans opgezet. Duizenden mensen gaan dagelijks naar de watervallen en ze komen van all over the World. In ons busje zaten mensen uit India, Colombia, Londen, Ierland en wij dus uit Nederland. Onze chauffeur was een Pakistaan.

De prijzen zijn hier altijd excl. belastingen en excl. fooi. Voor de fooi vraagt men 15% van de prijs van het gekochte of geboekte. Als je voedsel koopt dan staat er op de rekening de prijs van het voedsel, de belasting op voedsel en dan ook nog de btw. Het is allemaal niet zo spectaculair maar door de bank moet je rekenen dat de prijs van het gekochte met zo'n 20% wordt verhoogd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we om 3 uur weer huiswaarts keren blijkt weer eens dat wij in Europa gezegend zijn met het feit dat zoveel bezienswaardigheden op korte afstand van elkaar liggen. Net als in AustraliŽ moet hier meer gereden worden dan dat je te zien krijgt. Wij waren onderweg van 8 uur tot 18 uur en zijn in die 10 uur maar 2 uur bij de watervallen geweest in welke ruimte ook nog geluncht moest worden.

Onze chauffeur de Pakistaan liet ons als laatste gasten zo maar in de auto wachten omdat hij andere dingen te doen had. Als ik hem er op aanspreek maakt hij een hoop stampei en begint respect te eisen. We hadden het wel gehad met hem maar hij heeft ons toch keurig teruggebracht naar het hotel.

 

 

 

 

 

 

 

We waren van dat gerij op de doorgaans slechte wegen van Toronto meer moe geworden dan 7 uur vliegen vanaf Amsterdam. Maar we hebben een interessante dag gehad.

Toen we terug waren in het hotel hebben we ons verfrist en zijn om het hotel gelopen ook om een restaurantje te vinden.

Verder

Er kwamen donkere wolken aan en we besloten in het hotel wat te eten. Na de pizza zijn we naar de kamer te gaan om al vast de koffers voor morgen te pakken en zijn toen gaan slapen.