Verder
Verder
Terug
Home
Home

 

 

 

 

Duitsland 2007

 

 

28 april 2007  Standplaats Helferskirchen

 

We hebben een weekje voor een korte vakantie naar Duitsland en gaan zoals gewoonlijk met Elly en Gerard met de auto op reis. We hebben gezamenlijk al eerder de 2 bestemmingen bepaald. Elly heeft de hotels geregeld en Gerard heeft de route al uitgestippeld, dus het enige wat wij nog te doen hebben is meegaan en wachten op de dingen die gaan komen.

We rijden vanuit Waalwijk naar Stevensbeek en komen daar om 10 uur aan. Gerard maakt een koffie en ik pak de reisauto in met koffers en ander spul dat meemoet, waarna we om 10 voor elf vertrekken voor een rit die drieënhalf uur zou duren.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat was natuurlijk niet de bedoeling maar omdat we aan de oostelijke kant van de Rijn willen gaan rijden moeten we een brug vinden die ons naar de andere kant brengt. En omdat ze in Duitsland maar één brug over de Rijn hebben die midden in Bonn ligt moeten we op Zaterdagmiddag dwars door Bonn op zoek naar het bewuste object en dat had wel wat voeten in aarde.

We vinden de brug eindelijk die met gejuich ontvangen word.

Uiteindelijk komen we in Königswinter bij Bistro Promenad am Rhein waar we aan de Rijn gezeten op een terras in de zon met enorme paraplu’s om kwart over twee eindelijk onze reeds knorrende

 

 

 

 

magen kunnen vullen. Als beloning voor het onverwachte oponthoud rijden we nu over een prachtige route langs de Rijn binnendoor naar Kreis Westenwald waar in het plaatsje Helferskirchen ons hotel voor de komende dagen ligt. We komen om kwart voor vijf aan.

 

 

 

Het is een enorm hotel in een park gelegen waar we de ruimte moeten delen met 89 zomerhuisjes. De receptie is niet bemand en vanwege de ingewikkelde indeling van het hotel moeten we zoeken en vinden uiteindelijk iemand die ons incheckt.

De auto moet op de parkeerplaats maar ik vind een weggetje om de car voor de deur te zetten en de spullen met de lift naar de eerste verdieping te brengen. We nemen allemaal wat mee en die operatie is dus zo gepiept.

Ik zet de auto weer terug op de parkeerplaats en als ik weer naar de ingang loop zie ik voor de

 

 

 

 

 

 

 

deur midden op straat een tas staan.

Bij nader onderzoek bleek die van Elly te zijn. Hij was bij het uitladen even tegen het rechter achterwiel gezet en vergeten. Ook heb ik hem bij het wegrijden niet opgemerkt, maar hij staat er gelukkig dus nog.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We drinken een borrel en ruziën wat over de gevolgde route. Omdat we laat geluncht hebben zullen we niet zo vroeg gaan eten en gaan onze benen strekken in het dorp.

Als we later aan tafel gaan blijkt dat de gastheer en zijn vrouw perfect Nederlands spreken. Bij navraag komt boven tafel dat beide Nederlandse ouders hebben en zij dus tweetalig zijn opgevoed. Makkelijk.

 

 

 

We hebben halfpension geboekt en we zullen vandaag Rinderbraten krijgen.

In Duitsland en Oostenrijk zijn dat over het algemeen taaie schoenzolen maar de kok, ook een lid van het driekoppige familie management  heeft echt Hollands draadjesvlees klaargemaakt en dat werd op een grote schaal met gekookte aardappels, broccoli, peentjes, sla, saus en een aparte schaal met aardappelkroketjes geserveerd.  

Alles bij elkaar een zeer smakelijke maaltijd maar ook nu weer veel te veel.

De soep vooraf en een opgemaakt ijsje met slagroom toe maakt het diner compleet.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De fles wijn die Gerard uitzocht was facultatief. We willen nog even buiten op het terras gaan zitten voor een koffie, maar daarvoor is het toch nog te koud, dus weer terug naar binnen.

We krijgen nog een gratis drankje aangeboden vanwege het oponthoud bij het serveren daarvan, door de drukte dat een groot gezelschap veroorzaakt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de koffie zijn we moe en gaan naar de kamer.

Ik heb eerder bij de receptie om extra kussens gevraagd maar de bedden hebben lattenbodems die omhoog kunnen. Bij Elly heb ik dat gedemonstreerd en omhoog gelaten. Maar omdat zij dat bij nader inzien niet wil, probeerde Gerard het bed in de oorspronkelijke stand terug te zetten. Dat lukt van geen kant  en wordt mijn hulp ingeroepen. Wel, het systeem werkt natuurlijk niet meer zo als toen het nieuw was, maar gezamenlijk hebben we na veel vijven en zessen de boel weer recht gekregen.

En toen zijn we maar gaan slapen, het was ook al bijna elf uur; zo kan het wel weer.