Om 9 uur ontbijt op het terras, maar deze keer een andere tafel want het was druk geweest vanmorgen en de gebruikte tafels waren nog niet leeggeruimd. Er waren blijkbaar nieuwe gasten gekomen – het is zaterdag – en oude gasten waren naar huis gegaan. Wij gaan morgen door naar Podersdorf.
Zaterdag 29 juli 2006.

Villach

Verder
Terug
Home
 
Verder

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om 10 uur vertrekken we naar Villach. Het is er een drukte van belang en we parkeren de auto in een parkeergarage ook weer voor een habbekrats.

De stad inlopend doen we een VVV aan voor een stadsplattegrond en Gerard neemt dan de leiding voor een rondwandeling.

Als het half elf is geweest roepen we om koffie en bij het stadhuis is een plein ingericht door de plaatselijke horeca en we krijgen wat we wilden, koffie.

De St. Jacobskerk lag in het zicht en we gaan er een kijkje nemen. De kerk is van 1126 als katholieke kerk gebouwd, werd later (rond

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1500) een protestantse Pfarrkirche en dat is hij nog maar nu weer katholiek. Het hoofdaltaar is gebouwd in rococo stijl.

 

 

 

Omdat de kerk midden in het centrum ligt, vlak bij de winkeltjes gaan de dames even shoppen en ik klim de toren in voor 2 euro. 200 treden gewone trappen en 39 treden wenteltrap waarbij je afwisselend naar boven en beneden kon.

Dat werd door de kassier door middel van verkeerslichten geregeld, groen en rood. Als de klokken moeten luiden, mag er niemand op de wenteltrap zijn, want die loopt langs het compartiment waar de klokken hangen die aangestuurd worden door elektromotoren. Er hangen wel 8 grote klokken en de kleintjes kon ik niet tellen. Er was ook een klok zonder klepel waarvan de aandrijfmotor kapot was; die klepel hadden ze er waarschijnlijk uit gehaald omdat dat ding maar aan de gang bleef, ze konden hem niet tot bedaren brengen.

 

 

 

 

 

 

De dames waren ongerust geworden waar ik bleef en belden of ik naar beneden wilde springen.

Dat ging moeilijk want alles was met hekwerk afgeschermd. Toen ik echter naar beneden wilde, stond ik boven voor het rode stoplicht en begonnen de klokken uitbundig te beieren, zodat ik moest wachten tot ze uitgegalmd waren. Dat duurde gelukkig niet zo lang want het is een leven van jewelste.

Als ik beneden ben moeten we naar de muziekschool. We stonden voor het straatje waar die school moest zijn volgens het boekje maar we zagen het niet.

De dames vonden dat ze eromheen moesten wandelen en wij zouden blijven wachten tot ze het

 

 

 

 

gevonden hadden en jawel op een gegeven moment krijg ik een telefoontje, dat ze voor de muziekschool stonden.

Ze gaven de naam van het plein op en Gerard vond dat op zijn kaart onmiddellijk en toen bleek dat de betreffende straat die aanvankelijk aangegeven stond zowel naar het zuiden als naar het noorden liep met een verschil van 25 meter. Toen Elly belde was ze 50 meter van ons vandaan en konden we ze al zien. Stom hè…

 

 

 

 

 

 

We lopen de route verder en vinden nog een kerk die we even bekijken en ook de moeite van het binnenlopen waard is.

Als de dames ook gereed zijn gaan we in het centrum proberen wat te eten. Het lukt moeilijk want het is zaterdag en de binnenstad ziet zwart van de mensen. We vinden in het Parkhotel een tafeltje en we lunchen daar dan ook. Na de lunch zoeken we even de auto op om de gekochte kleedjes voor Heinz en Ellie en Australië in de auto te leggen en gaan dan naar het reliëf van Karinthië.

Kost maar 2 euro en is toch wel interessant om te zien, vooral hoe de wegen over de bergen lopen. Zo konden we precies zien welke route we over de

 

 

 

 

 

 

 

 

GrossGlockner hebben gereden en ook de weg naar Bled stond prima uitgebeeld. Precies toen we er binnen waren barstte een bui los en die was ook weer over toen we eruit kwamen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We gaan naar de garage voor de auto en rijden naar de Ossiacher See en de Wörthersee.

Het is er vreselijk druk en je krijgt de kans niet om aan het water te komen. Er zijn honderden hotels die ieder hun eigen stuk grond aan het water hebben gepacht voor de eigen gasten. Geen stukje is onbenut.

Aan de straatkant kan je dan in een Konditorei een drankje gebruiken en ik nam eens Wiener Eiskafee.

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we weg willen gaan we terug naar de Faakersee en ons hotel Panorama waar we om half zes aankomen.

We nemen de in te pakken spullen uit de auto mee naar boven, omdat we morgen weer met koffers aan de slag moeten.

Op een kleine B-neus na ging het met Gerard ook wel aardig hoewel zijn buik nog steeds niet optimaal is.

Om half acht gaan we nog een keer genieten van de keuken van die Cheffin, die keer op keer voortreffelijk is.

 

Om half tien gaan we naar boven om al vast de koffers te pakken, want morgen gaan we een uur eerder ontbijten omdat we om ca 11 uur bij Heinz in Graz moeten zijn.